Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά.

Οδυσσέας Ελύτης - Τα μικρά έψιλον

Κυριακή 14-9-2008

Σε καπνίζω αργά

Η άκρη της γλώσσας μου
Παρακολουθεί τον ήλιο να δύει λαθραία
Στις αξύριστες χλαίνες σου

Βυζαίνει όλα τα χι και τα λάμδα
Που περιμένουν κάτω απ’ τον αφαλό σου

Το σώμα σου γκρεμίζεται
Το ξεκουμπώνω
Ξηλώνω τα κουμπιά του
Σιγά σιγά

Από τα νύχια των ποδιών έως τους λοβούς των αυτιών
Μια ανεξήγητη θάλασσα

Σε πίνω
Καταπίνοντας
Κύματα
Κραδασμούς
Κρίματα

Δίπλα μας
Ο ήλιος ξελιγώνεται άδικα

Μη χάνεσαι ρε γαμώτο

Μη


Σταύρος Σταυρόπουλος - Δύο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις

Βρες αυτό που αγαπάς κι άφησέ το να σε σκοτώσει..

...

Το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες , ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση.

Charles Bukowski

Ξέρω πώς είναι ο θάνατος

...και θα 'χω αφήσει τόσα πίσω
Ιδέες, αποφάσεις και αυτή τη συγκατοίκηση με τον Μπαχ,
που 'ταν ασφυκτική.

...και ένας ακόμα άγνωστος θα μείνει με τους αγνώστους.
Μπορεί και να θυμάμαι τα χέρια σου, τα μάτια σου, την πέτρα που έσκυψες
και μάζεψες δίπλα από την θάλασσα.

Γι αυτό σου λέω, ξέρω πως είναι ο θάνατος
Μια απλή βραδιά...όπως οι άλλες...

Περικλής Κοροβέσης

Η Νεφέλη

Δεν είναι η Νεφέλη που σήμερα,
πέντε του Μάη, έξι το απόγευμα,
χρύσωσε τον ορίζοντα.
Η αγάπη μου είναι
που ξεπέρασε τα όρια
της καρδιάς μου και τύλιξε
όλο τον κόσμο
σαν διάφανο στέφανο.

Νικηφόρος Βρεττάκος